Founded 2010• 32,000+ customers• 140+ countries• V-CAT Consultation

برای خانواده‌ها

کودکم به‌تازگی تشخیص اوتیسم گرفته است. این ماه در خانه چه کاری می‌توانم بکنم؟

برای اینکه همین هفته به کودک‌تان کمک کنید، به درمانگر، پول یا برنامه‌ای بی‌نقص نیاز ندارید. این قدم‌ها در هر کشوری به کار می‌آیند، فقط با یک گوشی، و رایگان‌اند.

در این صفحه چه هست

English · Español · Português · हिन्दी · Français · العربية · 中文 · Bahasa Indonesia · Tiếng Việt · বাংলা · ಕನ್ನಡ · اردو · मराठी · தமிழ் · తెలుగు · മലയാളം · ગુજરાતી · Deutsch · Kiswahili · Türkçe · 日本語 · ਪੰਜਾਬੀ · Filipino · Русский · ไทย · 한국어 · Italiano · Nederlands · Polski · فارسی

اول، چند نکته که خوب است بدانید

  • اوتیسم شیوه‌ی دیگری از رشد کردن، یاد گرفتن و ارتباط برقرار کردن است. نتیجه‌ی هیچ کاری نیست که پدر یا مادر کرده باشد.
  • کودک شما همان کودکی است که پیش از تشخیص بود. آنچه تغییر می‌کند، شناخت شما از اوست.
  • کودکان دارای اوتیسم در تمام عمر یاد می‌گیرند. کمک در خانه می‌تواند تفاوتی واقعی ایجاد کند.
  • لازم نیست همه‌چیز را یک‌جا انجام دهید. روزی یک قدم کوچک کافی است.
برنامه‌ی ۴ هفته‌ای در خانههفته‌ی ۱: ببینید و یادداشت کنید. هفته‌ی ۲: روز را قابل‌پیش‌بینی کنید. هفته‌ی ۳: به ارتباط کودک کمک کنید. هفته‌ی ۴: با لحظه‌های سخت کنار بیایید.برنامه‌ی ۴ هفته‌ای در خانه۱هفته‌ی ۱ببینیدو یادداشت کنید۲هفته‌ی ۲روزِقابل‌پیش‌بینی۳هفته‌ی ۳کمک بهارتباط۴هفته‌ی ۴لحظه‌هایسخت
هر هفته یک قدم کوچک. می‌توانید از همین امروز شروع کنید.

هفته‌ی ۱: ببینید و یادداشت کنید

یک هفته کودک‌تان را تماشا کنید، بی‌آنکه بخواهید چیزی را تغییر دهید. یادداشت‌های کوتاهی روی کاغذ یا در گوشی بنویسید:

  • کودکم چه چیزهایی را دوست دارد؟ اسباب‌بازی‌ها، آهنگ‌ها، خوراکی‌ها، حرکت‌ها، اشیا. وقتی چیزهای تازه به کودک یاد می‌دهید، این‌ها بهترین کمک شما خواهند بود.
  • کودکم چطور نشان می‌دهد چه می‌خواهد؟ کلمه‌ها، اشاره کردن، کشیدن دست شما، گریه، آوردن چیزی برای شما.
  • لحظه‌های سخت کی پیش می‌آیند؟ بنویسید درست پیش از آن چه گذشت، کودک چه کرد و درست بعد از آن چه شد.
  • یک روز معمولی چطور می‌گذرد؟ بیدار شدن، غذا خوردن، حمام، خوابیدن.

این یادداشت‌ها به شما و به هر کسی که بعدها به کودک‌تان کمک می‌کند، کمک خواهند کرد: پزشک، معلم یا درمانگر.

ویدیو را ببینید (به انگلیسی)

هفته‌ی ۲: روز را قابل‌پیش‌بینی کنید

بسیاری از کودکان دارای اوتیسم وقتی بدانند بعد چه پیش می‌آید، آرام‌ترند.

  • هر روز همان ترتیب را نگه داریددر بیدار شدن، غذا خوردن، حمام و خواب، تا جایی که می‌شود.
  • روز را با تصویر نشان دهید. عکس یا نقاشی هر کار را به ترتیب کنار هم بگذارید: «صبحانه، بعد کفش، بعد ماشین». پیش از شروع هر کار، به تصویر آن اشاره کنید. برای ساختن برنامه‌ی روزانه می‌توانید از ابزار رایگان Visual Schedule ما (به انگلیسی) استفاده کنید و آن را چاپ کنید یا با دست بکشید. قدم به قدم: استفاده از برنامه‌ی تصویری روزانه در خانه (به انگلیسی)
  • تغییر را از قبل خبر دهید. بگویید: «دو دقیقه‌ی دیگر می‌رویم حمام» و تصویر وان حمام را نشان دهید.
برنامه‌ی تصویری روزانهسه تصویر پشت سر هم: صبحانه، بعد کفش، بعد ماشینبرنامه‌ی تصویری روزانهصبحانهکفشماشین
مثال: «صبحانه، بعد کفش، بعد ماشین». پیش از شروع هر کار، به تصویر آن اشاره کنید.

هفته‌ی ۳: به ارتباط کودک کمک کنید

ارتباط خیلی بیشتر از حرف زدن است. هر راهی که کودک با آن چیزی را به شما می‌رساند، مهم است.

  • هم‌سطح کودک شوید. بنشینید یا زانو بزنید تا چشم‌هایتان هم‌سطح باشد.
  • با چند کلمه‌ی کوتاه حرف بزنید. بگویید «توپ» یا «باز هم توپ»، نه یک جمله‌ی طولانی.
  • صبر کنید. چیزی را که کودک دوست دارد در دست بگیرید و چند ثانیه صبر کنید: برای یک نگاه، یک صدا، یک اشاره یا یک کلمه. بعد همان لحظه آن را به او بدهید.
  • به هر تلاشی پاسخ دهید. وقتی کودک اشاره می‌کند، دستش را دراز می‌کند یا صدایی درمی‌آورد تا چیزی بخواهد، واکنش نشان دهید. این‌طور کودک یاد می‌گیرد که ارتباط نتیجه می‌دهد.
  • حرف زدن هنوز سخت است؟ از تصویر کمک بگیرید. دو یا سه تصویر از چیزهای محبوب کودک روی یخچال به او امکان می‌دهد نشان دهد چه می‌خواهد. قدم به قدم: استفاده از کارت‌های تصویری در خانه (به انگلیسی)

ویدیو را ببینید (به انگلیسی)

کودک‌تان حالا بیشتر حرف می‌زند؟ ببینید چطور به کودک کمک کنید از روزش تعریف کند (ویدیوی ۱ دقیقه‌ای به انگلیسی)

هفته‌ی ۴: با لحظه‌های سخت کنار بیایید

رفتار دشوار معمولاً راهی برای گفتن چیزی است: «آن را می‌خواهم»، «صدا خیلی بلند است»، «نمی‌خواهم»، «به من نگاه کن». گاهی درد، بیماری، خواب بد یا نگرانی همه‌چیز را سخت‌تر می‌کند. رفتار ناگهان تغییر کرده است؟ از پزشک راهنمایی بخواهید.

  • یادداشت‌های هفته‌ی ۱ را بخوانید. معمولاً درست پیش از آن چه پیش می‌آید؟ می‌توانید آن را تغییر دهید؟ برای مثال، اتاقی آرام‌تر، خبر دادن پیش از خاموش کردن تلویزیون، یا خوراکی پیش از رفتن به خرید.
  • راه بهتری برای درخواست کردن به کودک یاد بدهید. کودک برای گرفتن اسباب‌بازی جیغ می‌زند؟ نشانش دهید چطور می‌تواند به آن اشاره کند یا بگوید «اسباب‌بازی»، و همین که این کار را کرد، آن را به او بدهید.
  • لحظه‌های خوب را ببینید. همان لحظه که کودک کاری را که از او انتظار دارید انجام داد، تشویقش کنید یا جایزه‌ی کوچکی به او بدهید. با ابزار رایگان Token Board ما (به انگلیسی) می‌توانید یک تابلوی ژتون ساده برای چاپ بسازید. قدم به قدم: استفاده از تابلوی ژتون در خانه (به انگلیسی)
  • پیش از موقعیت‌های تازه داستان بخوانید. یک داستان کوتاه تصویری که پیش از رفتن به پزشک یا آرایشگاه با هم می‌خوانید، به کودک کمک می‌کند بداند چه پیش خواهد آمد. می‌توانید آن را رایگان با ابزار رایگان Social Story ما (به انگلیسی) بسازید. قدم به قدم: استفاده از داستان اجتماعی در خانه (به انگلیسی)
رفتار دشوار معمولاً راهی برای گفتن چیزی استرفتار دشوار می‌تواند یعنی: آن را می‌خواهم، صدا خیلی بلند است، نمی‌خواهم، به من نگاه کنرفتار دشوارمعمولاً معنایی داردرفتار دشوارمی‌تواند یعنی:«آن را می‌خواهم»«صدا خیلی بلند است»«نمی‌خواهم»«به من نگاه کن»
ببینید درست پیش از آن چه پیش می‌آید و راه بهتری برای درخواست کردن به کودک یاد بدهید

اگر کودک‌تان به خودش آسیب می‌زند، اگر به دیگران آسیب می‌زند یا اگر نگران امنیت او هستید، هر چه زودتر با پزشک یا یکی از کارکنان بهداشت و درمان صحبت کنید. در موقعیت اورژانسی با شماره‌ی اورژانس محل خود تماس بگیرید (در ایران ۱۱۵، در کابل ۱۰۲، در اروپا ۱۱۲، در بریتانیا ۹۹۹، در آمریکا و کانادا ۹۱۱).

کمک بیشتر (صفحه‌ها به انگلیسی): فروپاشی (meltdown) یا کج‌خلقی؟ · مشکلات خواب · آموزش استفاده از توالت · کارت‌های تصویری در خانه · فعالیت‌های پوشه‌ای · کودکم هنوز حرف نمی‌زند

از خودتان هم مراقبت کنید

  • طبیعی است که غمگین، ترسیده یا خشمگین باشید، احساس آسودگی کنید، یا هیچ احساسی نداشته باشید. این احساس‌ها با گذشت زمان تغییر می‌کنند.
  • کسی را پیدا کنید که بتوانید با او حرف بزنید: همسرتان، یک دوست، یکی از اعضای خانواده یا پدر یا مادرِ کودک دیگری که اوتیسم دارد.
  • در بسیاری از کشورها انجمن‌های ملی اوتیسم و گروه‌های والدین فعال‌اند. عبارت «گروه حمایت والدین اوتیسم» را همراه با نام شهر یا کشورتان جست‌وجو کنید.
  • هر وقت توانستید استراحت کنید. این راهی چندساله است، نه چندروزه.

کمک را در نزدیکی خود کجا پیدا کنید

  • از پزشک یا متخصص دیگری که کودک‌تان را می‌بیند بپرسید چه کمک‌هایی در منطقه‌ی شما هست و چطور می‌شود آن را گرفت.
  • از مهدکودک، پیش‌دبستانی یا مدرسه‌ی کودک بپرسید چه حمایتی می‌تواند بگیرد.
  • در انتظار کمک هستید؟ همه‌ی کارهای این صفحه را می‌توانید در زمان انتظار انجام دهید.

این صفحه را برای پدر یا مادر دیگری بفرستید

شاید در اطراف شما کسی تازه تشخیص را شنیده باشد، همان‌طور که شما چندی پیش شنیدید. این صفحه را برایش بفرستید.

در مطب، مدرسه یا گروه والدین کار می‌کنید؟ برگه‌ی قابل چاپ برای خانواده‌ها.